راه‌های درمان استئونکروز چیست؟

راه‌های درمان استئونکروز چیست؟

استئونکروز بیماری است که در نتیجه از دست دادن موقت یا دائمی خون رسانی به استخوان به‌وجود می‌آید و هدف از درمان بهبود عملکرد و جلوگیری از آسیب بیشتر به استخوان یا مفصل است. اگر این بیماری زودهنگام تشخیص داده شود یعنی زمانی که استخوان هنوز تحمل وزن را داشته و ناحیه آسیب‌دیده بسیار کوچک است؛ در این حالت استخوان ممکن است خود‌به‌خود بهبود یابد. درغیر این صورت پزشک ممکن است یک یا چند گزینه درمانی جراحی یا غیرجراحی را توصیه کند. روش‌های جراحی بر حفظ مفصل طبیعی تمرکز دارند با این حال اگر بیماری پیشرفت کند و درمان‌های غیرجراحی مؤثر واقع نشوند برخی از افراد ممکن است نیاز به تعویض کامل مفصل داشته باشند. تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید تا بهترین راه‌های درمان استئونکروز را بررسی کنیم.

درمان زودهنگام

درمان با تجویز داروهای ضددرد و همچنین محدود کردن تحمل وزن (مانند راه رفتن) در مناطق آسیب‌دیده شروع می‌شود. این نوع درمان‌های محافظه‌کارانه ممکن است برای بیماران مبتلا به استئونکروز در مراحل اولیه به‌خوبی کار کند. با این حال برای کسانی که مبتلا به استئونکروز لگن یا زانو هستند کمتر موثر است. این بیماران ممکن است برای تسکین درد و تلاش برای جلوگیری از فروپاشی استخوان نیاز به روش‌های جراحی داشته باشند.

بهترین روش درمان استئونکروز براساس موارد زیر تعیین می‌شود:

  • سن بیمار
  • مرحله بیماری
  • علت زمینه ای بیماری
  • آسیب‌دیدگی کدام استخوان و میزان آسیب

راه‌های درمان استئونکروز به روش غیرجراحی

روش‌های غیرجراحی ممکن است به مدیریت علائم استئونکروز کمک کنند اما به‌طور کلی بیماری را درمان نمی‌کنند یا پیشرفت آن را کاهش نمی‌دهند. در مراحل اولیه استئونکروز برخی داروها ممکن است به کاهش علائم کمک کنند.

دارو درمانی

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند داروهای بدون نسخه مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن سدیم می‌توانند به تسکین درد کمک کنند. NSAIDهای قوی‌تر با نسخه از پزشک قابل تهیه هستند.

داروهای پوکی استخوان نیز ممکن است پیشرفت استئونکروز را کاهش دهند.

داروهای کاهش‌دهنده کلسترول با جلوگیری از انسداد عروقی می‌توانند باعث عدم بروز یا کاهش سرعت استئونکروز شوند.

برخی داروهایی که رگ‌های خونی را باز می‌کنند ممکن است جریان خون را در استخوان آسیب دیده افزایش دهند. رقیق‌کننده‌های خون مانند وارفارین نیز می‌توانند از لخته‌شدن خون در عروق تغذیه‌کننده استخوان جلوگیری کنند.

استفاده از عصا و حمایتگر

محدود کردن فعالیت بدنی یا استفاده از عصا برای چند ماه جهت جلوگیری از افتادن وزن روی مفصل به کاهش آسیب استخوان کمک می‌کند. همچنین استفاده از عصا برای حمایت و کمک به تسکین درد و ضعف هنگام راه رفتن موثر است و از راه‌های درمان استئونکروز محسوب می شود.

فیزیوتراپی

انجام فیزیوتراپی برای کمک به کاهش حساسیت سفتی مفاصل و افزایش دامنه حرکتی مفصل معمولا توصیه می‌شود.

تحریک الکتریکی

جریان‌های الکتریکی ممکن است بدن را تشویق به رشد استخوان جدید برای جایگزینی استخوان آسیب‌دیده کند. تحریک الکتریکی را می‌توان در حین جراحی و مستقیماً روی ناحیه آسیب دیده اعمال کرد. همچنین می‌توان آن را از طریق الکترودهای متصل به پوست نیز انجام داد.

تزریق کورتیکواستروئید

این تزریق برای کاهش درد و تورم استفاده می‌شود و از آنجایی که داروهای قوی هستند پزشکان معمولاً کمترین دوز ممکن را تجویز می‌کنند.

اگر تمایل دارید در مورد راه های تشخیص این بیماری اطلاعات بیشتری کسب نمایید روی لینک زیر کلیک کنید:

علل بروز و راه های تشخیص استئونکروز

راه‌های درمان استئونکروز به روش جراحی

از آنجایی که بیشتر افراد تا زمانی که استئونکروز پیشرفت نکرده باشد علائمی از خود بروز نمی‌دهند ممکن است پزشک جراحی را توصیه کند. معمولا اکثر افراد مبتلا به استئونکروز در نهایت و با شدت گرفتن روند بیماری نیاز به جراحی خواهند داشت.

چندین نوع جراحی با هدف حفظ مفصل وجود دارد اما اگر این جراحی‌ها نیز شکست بخورند یا استخوان بیمار قبلاً فرو ریخته باشد ممکن است به جراحی تعویض مفصل نیاز شود.

جراحی رفع فشار هسته

این نوع جراحی از رایج ترین راه‌های درمان استئونکروز است و معمولاً به درمان بیماری در مراحل اولیه کمک می‌کند.

در این روش جراح بخشی از لایه داخلی استخوان را برمی‌دارد. علاوه بر کاهش درد، فضای اضافی داخل استخوان باعث تولید بافت استخوانی سالم و رگ‌های خونی جدید می‌شود.

این روش به تسکین درد و کند کردن پیشرفت بیماری کمک می‌کند و ممکن است با روش پیوند استخوان برای کسب حداکثر بهبودی، ترکیب شود.

تغییر شکل استخوان (استئوتومی)

این روش زمانی توصیه می‌شود که تنها نواحی کوچکی از استخوان، آسیب دیده باشد. در روش استئوتومی تکه‌ای از استخوان در بالا یا زیر مفصل تحمل‌کننده وزن برداشته می‌شود تا به کاهش وزن از روی استخوان آسیب‌دیده کمک کند. این کار باعث کاهش استرس و فشار روی مفصل آسیب دیده می‌شود.

تغییر شکل استخوان ممکن است در جهت به تعویق انداختن تعویض مفصل کمک کنده باشد.

دوره نقاهت این روش درمانی طولانی است و فعالیت‌های بیمار برای 3 تا 12 ماه پس از استئوتومی بسیار محدود خواهد شد.

پیوند استخوان

این گزینه جراحی در موارد پیشرفته استئونکروز کارساز است. استخوان موجود در پیوند استخوان می‌تواند از بدن خود بیمار، فرد اهدا‌کننده یا کاملا مصنوعی باشد.

این روش می‌تواند به تقویت ناحیه استخوانی که تحت تأثیر استئونکروز قرار گرفته است، کمک کند.

در روشی به نام پیوند استخوان عروقی، بخشی از استخوان سالم از قسمت دیگری از بدن همراه با خون‌رسانی پیوند می‌شود که به بهبود ناحیه استئونکروز کمک می‌کند.

طب ترمیمی

روشی جدید است که ممکن است به استئونکروز مفصل در مراحل اولیه کمک کند. در حین جراحی، جراح نمونه‌ای از استخوان مرده را برمی‌دارد و سلول‌های بنیادی گرفته شده از مغز استخوان را به جای آن قرار می‌دهد. این کار ممکن است موجب تحریک و رشد مجدد استخوان شود.

تعویض مفصل (آرتروپلاستی)

اگر استخوان مفصل بیش از حد شکسته شده باشد، مفصل باید جایگزین شود. جراحان استخوان و غضروف آسیب‌دیده را برداشته و با قطعات پلاستیکی، سرامیکی و فلزی جایگزین می‌کنند. جایگزینی کامل مفصل به تسکین درد و افزایش دامنه حرکتی کمک خواهد کرد.

انجام عمل تعویض مفصل، تنها زمانی در نظر گرفته می‌شود که سایر راه‌های درمان استئونکروز جهت تسکین درد شکست خورده باشند.

تعویض مفصل ران و زانو، تا 95 درصد در تسکین درد و بازگرداندن تحرک به افراد مبتلا به استئونکروز موثر است.

توجه به توصیه های پزشکان بعد از درمان این بیماری می تواند از بروز عوارض بعدی پیشگیری نماید. روی لینک زیر کلیک کنید تا در این زمینه اطلاعات بیشتری کسب نمایید:

توصیه های لازم بعد از درمان استئونکروز

زندگی با استئونکروز

داشتن یک بیماری دردناک مانند استئونکروز می‌تواند بسیار چالش‌برانگیز باشد؛ اما در برخی موارد مدیریت بیماری آسان‌تر است:

  • انجام یا عدم انجام برخی ورزش‌ها یا فعالیت‌های خاص
  • استفاده از بسته‌های سرد برای کاهش تورم، درد و بی‌حسی
  • استفاده از درمان‌های حرارتی، مانند دوش آب گرم یا پدهای گرم کننده جهت جلوگیری از سفت شدن مفاصل و ماهیچه‌ها

اکثر افرادی که دچار دردهای مزمن هستند بیشتر در معرض خطر ابتلا به مشکلات روحی و روانی مانند افسردگی قرار می‌گیرند. کمک گرفتن از روانشناس یا پیوستن به گروه‌های حمایتی، می‌تواند در مورد مقابله و زندگی با این بیماری بسیار کمک‌کننده باشد.

نتیجه‌گیری

انتخاب درمان مناسب برای جلوگیری از فروپاشی مفاصل ضروری است. در صورت عدم درمان اکثر بیماران در عرض دو سال درد شدید و محدودیت حرکتی را تجربه خواهند کرد.

معمولا مدرک روشنی برای نشان دادن بهترین راه برای درمان استئونکروز وجود ندارد، اما شروع درمان زودهنگام قبل از فروپاشی استخوان بهترین گزینه است.

بهتر است با توجه به علائم سریعا به پزشک متخصص مراجعه کرده و درمان شروع شود.

کلینیک پاسارگاد خدمات ویژه ای در مورد این اختلال ارائه می دهد. جهت دریافت اطلاعات بیشتر روی لینک زیر کلیک کنید:

خدمات کلینیک پاسارگاد در استئونکروز

پیام بگذارید

X