درمان سندروم دکرون چگونه امکانپذیر است؟

درمان سندروم دکرون چگونه امکانپذیر است؟

هدف از درمان سندروم دکرون کاهش درد و التهاب در هنگام حرکت دادن انگشت شست و مچ دست است. به علاوه نوع درمان بستگی به مدت زمان ظهور علائم دارد. همچنین می تواند به شدت علائم بستگی داشته باشد. ارائه دهنده های مراقبت های بهداشتی می توانند بهترین و موثرترین روش های درمانی را به فرد پیشنهاد دهند.

راه های درمان سندروم دکرون 

سندروم دکرون معمولاً به خوبی به درمان پاسخ می دهد. بسیاری از افراد نیازی به جراحی ندارند. درمان با اسپلینت، داروهای ضد التهاب و استراحت اغلب این وضعیت را اصلاح می کند. مواردی که نیاز به جراحی دارند درصد موفقیت بالایی دارند. بیمار باید تا زمان تسکین علائم، سطح فعالیت های خود را کاهش داده و از انجام هرگونه فعالیتی که فشار زیادی به مچ دست وارد می کند بپرهیزد. راه های درمان سندروم دکرون عبارتند از:

عدم استفاده از انگشت شست آسیب دیده.

پرهیز از اعمالی که باعث درد در انگشت شست و مچ می شوند.

اسپلینت یا بریس های ارتوپدی و فیزیوتراپی: پزشک احتمالاً بستن اسپلینت را تجویز می کند که شست و مچ دست را محکم و ثابت نگه می دارد. لازم است که این اسپلینت به مدت 4 تا 6 هفته و به صورت 24 ساعت در روز پوشیده شود. اسپلینت یک وسیله پشتیبانی است که از شست و مچ دست محافظت می کند و از حرکت آنها جلوگیری می کند و از ایجاد فشار بر روی شست و مچ دست جلوگیری می کند. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی به فرد می گویند که چگونه از اسپلینت استفاده کند.

قرار دادن یخ یا گرما روی مچ دست: ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی به بیمار خواهد گفت که بهتر است از کدام یک استفاده کند. هنگام استفاده از یخ، فرد باید یک کیسه یخ یا کیسه سرد را به مدت 10 دقیقه روی مچ دست خود قرار دهد. نباید کیسه یخ هر بار بیش از 10 دقیقه روی مچ دست نگه داشته شود. نگه داشتن آن برای بیش از 10 دقیقه ممکن است به بافت ها آسیب برساند. استعمال کیسه یخ باید هر 4 تا 6 ساعت یکبار تکرار شود. هنگام استفاده از گرما یک بطری آب گرم یا پد حرارتی باید به مدت 15 دقیقه روی مچ دست قرار داده شود. هر بار بیش از 15 دقیقه نباید روی مچ دست نگه داشته شود. قبل از اینکه بطری آب گرم یا پد گرمایشی روی مچ دست گذاشه شود باید از داغ نبودن بیش از حد آن اطمینان حاصل شود. هر 4 تا 6 ساعت یکبار باید این عمل تکرار شود.

استفاده از مسکن یا داروهای ضد التهاب برای کاهش تورم و درد مانند ایبوپروفن، ناپروکسن،  سلکوکسیب، ملوکسیکام، و دیکلوفناک

اگر این کار موثر نبود، پزشک ممکن است داروهای استروئیدی را به پوشش یا غلاف محکمی که اطراف تاندون را احاطه کرده است، تزریق کند. اگر این کار ظرف 6 ماه پس از مشاهده علائم انجام شود، ممکن است بدون احتیاج به سایر روش های درمانی، بیماری به طور کامل بهبود پیدا کند.

استفاده از امواج اولتراسوند: در این روش از امواج اولتراسوند در ناحیه ملتهب استفاده می شود تا تورم کم شود، گردش خون بهبود یابد و وضعیت تاندون ها بهتر شود.

روش درمانی یونتوفورزیس: در این روش از تحریک الکتریکی برای رساندن دارو به ناحیه ملتهب از راه پوست استفاده می شود. این روش برای کاهش درد و تورم مناسب می باشد.

لیزر درمانی: لیزر درمانی می‌تواند تا حدودی دردهای ناشی از سندروم دکرون را تکسین دهد.

مگنت تراپی: مگنت تراپی با تحریک بافت‌ها و سلول‌های بدن در بهبود تمامی دردهای بدن به خصوص دست، کمر و پا موثر است.

تزریقPRP: یکی دیگر از راه های درمان سندروم دکرون تزریق پلاسمای غنی از پلاکت یا همان PRP می باشد. این راه درمانی فواید زیاد و عوارض کمی دارد اما زمانی از آن استفاده می شود که دیگر راهکارهای درمانی انجام شده باشند اما بیماری بهبود نیافته باشد.

عمل جراحی: اگر هیچ یک از راه های درمان سندروم دکرون کمکی نکرد، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند. این عمل معمولاً تحت بی حسی موضعی انجام می شود و معمولاً حدود 30 دقیقه طول می کشد. جراح  یک برش کوچک در پایه شست ایجاد می کند و غلاف تاندون را باز می کند، این عمل به تاندون ها اجازه می دهد تا آزادانه حرکت کنند. این روش جراحی یک روش سرپایی است، به این معنی که بیمار بلافاصله بعد از آن به خانه می رود. 

حرکات اصلاحی در سندروم دکرون

عوارض جراحی

عوارض جراحی نادر است به جز در بیماران مبتلا به دیابت که ممکن است به عوارض جراحی مانند عفونت، مشکلات بهبود زخم و … مبتلا شوند. بهبودی پس از جراحی ممکن است مدتی طول بکشد. درد و تورم باید به زودی برطرف شود، اما این ناحیه ممکن است برای چندین ماه حساس باشد. بخیه ها باید پس از 10 تا 14 روز کشیده شوند. سپس پزشک، فیزیوتراپی را به مدت 6 تا 8 هفته تجویز می کند. حرکات کششی برای کمک به حرکت صحیح تاندون ها و انجام تمرینات برای تقویت عضلات و ثابت نگه داشتن مفاصل بسیار کارآمد خواهد بود.

بنابراین اگرچه درمان سندروم دکرون ساده به نظر می رسد، با این حال، سندروم دکرون نیاز به درمان دارد و عدم توجه به درمان به موقع این بیماری می تواند پیامدهای ناگواری برای بیمار به همراه داشته باشد، از شدیدتر شدن درد و سایر علائم گرفته تا محدودیت دامنه حرکتی دست آسیب دیده و کاهش کیفیت زندگی فرد بیمار.

خدمات کلینیک پاسارگاد در سندرم دکرون

پیام بگذارید

X